10 wymarłych stworzeń o niesamowitych umiejętnościach
10 wymarłych stworzeń o niesamowitych umiejętnościach 10 wymarłych stworzeń o niesamowitych umiejętnościach

Badanie dawno wymarłych gatunków jest trudne, ale co roku paleontolodzy poznają nowe odmiany prastarych stworzeń lub aktualizują informacje o tych wcześniej odkrytych.

Wyszukaliśmy dla was gryzonia z rogami i nielota atakującego spod skrzydła kulą wielkości piłeczki pingpongowej. Będzie też dinozaur z bardzo małymi łapkami i kilka innych zaskakujących żyjątek.

HOMO ERECTUS

Homo erectus był w stanie budować łodzie. Uważa się, że przodek Homo sapiens, który wyemigrował z Afryki do Azji, musiał tę drogę pokonać morzem. Wiemy, że dotarł do wyspy Flores w Indonezji, zatem bez łodzi nie byłoby to możliwe. Zdolność budowania potwierdziły znaleziska narzędzi na wyspie. Podobne artefakty odnaleziono w 2011 na Krecie.

OPABINIA

Opabinia została odkryta w 1912 roku. Kolejne okazy przyniosły lata 1930 i 1972. Dopiero wtedy odkryto, że wszystkie trzy odmiany należą do tego samego gatunku. To zwierzę należące do mało poznanego typu Lobopodia przypomina nieco dzisiejsze stawonogi. Wiekowa Opabinia (żyła 500 milionów lat temu) ma podłużne ciało, pięcioro oczu na krótkich czułkach i dziwną trąbę z pazurami – przeznaczoną do jedzenia. Wydaje się być połączeniem futurystycznie zmutowanego Gacusia ze Spongeboba z australijskim dziobakiem.

OUNALASHKASTYLUS TOMIDAI 

Ounalashkastylus Tomidai to ssak przypominający zdesperowanego niedźwiedzia polarnego. Wiek: 23 miliony lat. Jego szczątki odkryto na wyspie Unalaska w 2015 roku. Ten podwodny roślinożerca wyróżniał się unikalnym sposobem jedzenia - zaciskał szczęki i zasysał pyszne glony jak odkurzacz. Lądem poruszał się powoli, niczym gigantyczny leniwiec.

TYRANNOSAURUS REX

W filmie „Jurassic Park” Tyrannosaurus widział tylko poruszające się obiekty, ale to nieprawda. W rzeczywistości wzrok tego drapieżnika był jednym z najlepszych spośród wszystkich zwierząt żyjących w tym czasie. Ostrość 13 razy lepsza niż ludzka oraz duża spostrzegawczość sprawiały, że T. Rex mógł rozróżniać obiekty ruchome i nieruchome z odległości ponad 6 km. Z pewnością wykryłby przez małe okienko kucającego w toalecie Spielberga.

HALLUCIGENIA

Niewielka Hallucigenia (5 mm - 3 cm), która żyła w kambrze, była cholernie dziwnym robakowatym bezkręgowcem. Miała 7 par nóg i 7 par kolczastych wyrostków, ale naukowców zainteresował przede wszystkim brak organów, które zazwyczaj znajdują się na głowie: oczu, czy otworu gębowego. W 2015 roku spojrzeli na to stworzenie pod mikroskopem elektronowym i zobaczyli nie tylko parę malutkich oczu, ale także usteczka z wianuszkiem zębów.

KARNOTAUR

Karnotaur z późnej kredy był jednym z najpotężniejszych drapieżników, mimo że miał krótkie łapki. Przypominał T. Rexa, ale był od niego o połowę mniejszy. Ten szybki teropod buszujący na południowych kontynentach Gondwany posiadał szatańskie rogi, które prawdopodobnie pełniły podobną funkcję jak u barana.

UWAGA! Ludzie nie żyli w czasach dinozaurów, a powyższa ilustracja pokazuje skalę wielkości.

TETRAPODOPHIS AMPLECTUS

Gad łuskonośny Tetrapodophis amplectus żył 120 milionów lat temu. Używał czterech małych kończyn, aby schwytać zdobycz, co było nietypowe, bo wcześniej znajdywano węże z jedynie dwoma "nogami". Skamielina Tetrapodophisa z Brazylii leżała długo w niemieckim muzeum historii naturalnej Bürgermeister Müller w Solnhofen, dopóki nie została odkryta przez paleontologa Davida Martilla.

DIPLODOCUS

„Smok Diplodok”, czyli Diplodocus, podobnie jak inne zauropody, chętnie wykorzystywał swój ogon do ochrony przed drapieżnikami. Stosunkowo niedawno odkryto, że prędkość końcówki jego ogona przekraczała barierę dźwięku - ponad 1200 km/h! Strzelić ogonem tworząc falę uderzeniową, która dociera do ucha drapieżnika w postaci gromu dźwiękowego – to musiał być skuteczny sygnał, by spadać stąd.

DRONT SAMOTNY

Pezophaps solitaria był endemitem wyspy Rodriguez, który wymarł około 1790 roku z powodu działalności człowieka. Te 20 kilogramowe nieloty były zabijane ze względu na smaczne mięso, a gdy trafiały do niewoli, nie przyjmowały pokarmu i umierały. Jak się okazuje, nie były tak bezbronne, na jakie wyglądały. Ich skrzydła były zakończone kulą wielkości piłeczki pingpongowej, którą w okresie godowym walczyły ze sobą samce. Podobno ruch skrzydeł był tak szybki, że również ocierał się o barierę dźwięku.

CERATOGAULUS

Około 30 centymetrowy Ceratogaulus zamieszkiwał stepy Ameryki Północnej od 16 do 5 milionów lat temu. To jedyny znany rodzaj gryzonia z rogami i najmniejszy rogaty ssak. Przydatki czaszkowe o długości 3 centymetrów służyły prawdopodobnie do utrudnienia połknięcia gryzonia przez drapieżnika. Jednym słowem, taki trochę królik, a trochę nosorożec. 

źródło: [1]

0.13241600990295